رفع ابهام از نحوه محاسبه حق سنوات

باتوجه به صدور آراءمختلف در مورد حق سنوات کارگران،موارد زیر رفع ابهام می گردد:
1-  در چه مواردی پرداخت حق سنوات قطعی و در چه زمانی علی الحساب تلقی می گردد

2-  در مورد مدت محاسبه حق سنوات،ملاک ماده 24قانون کار است یا تبصره 4ماده7این قانون

3-  ماخذ محاسبه حق سنوات مزد است یا حق السعی

4-  تا چه زمانی می توان حق سنوات یک سال را با نرخ همان سال پرداخت نمود؟

▪️در مورد ابهام اول:

مزایای کارگران از نظر زمان پرداخت به سه دسته تقسیم می شود.مزایای ماهانه،مزایای پایان سال و مزایای پایان قرارداد/پایان کار

مطابق با ماده 24 و31 قانون کار، حق سنوات (مزایای پایان خدمت) جز مزایایی است که باید در پایان کار یا قرارداد محاسبه و پرداخت شود.

به استناد دادنامه 2727 و اصلاح آن به شماره249،در قراردادهایی که در پایان سال خاتمه می یابد،پرداخت حق سنوات در همین زمان قطعی محسوب میشود.

چنانچه نوع قرارداد دائم یا موقت با مدت بیشتر از یکسال باشد یا قرارداد تا سال بعد ادامه داشته باشد،پرداخت حق سنوات در پایان سال، علی الحساب محسوب می شود.

▪️در مورد ابهام دوم:

تا سال1387حق سنوات بر اساس ماده 24قانون کار صرفا به کارگرانی پرداخت می شد که یکسال سابقه داشتند(مثل نحوه محاسبه و پرداخت پایه سنوات).با اجرای قانون رفع برخی از موانع تولید به صورت آزمایشی، با توجه به بند الف ماده8 این قانون 2تبصره به ماده7قانون کار اضافه شد.بر اساس تبصره4ماده 7قانون کار،محاسبه و پرداخت حق سنوات بر اساس کارکرد کارگران بوده و حتی یک روز کارکرد هم مشمول پرداخت حق سنوات است.

با پایان مدت آزمایشی قانون رفع برخی از موانع تولید، عملا شرایط پرداخت حق سنوات به حالت قبل برگشت.با اجرای قانون دائمی رفع موانع تولید و اجرای آن از سال94و با توجه به بند 1 ماده 41 این قانون،مجددا تبصره3 و4 ماده7قانون کار احیا شد.

▪️در مورد ابهام سوم:

ماخذ محاسبه اغلب مزایای کارگران مزد است.مزایای مثل اضافه کاری،نوبت کاری،جمعه کاری …
البته مواردی مثل مانده مرخصی استحقاقی و حق اولاد استثنا هستند.
به استناد ماده 24و31 قانون کارو بند 1 ماده 41 قانون رفع موانع تولید ، ماخذ محاسبه حق سنوات آخرین مزد است.یعنی چنانچه در حین سال تغییراتی به صورت قانونی یا عرف کارگاه انجام شود و مزد افزایش یابد،ملاک مزد مندرج در آخرین حکم حقوقی است.

منظور از مزد به صورت تخصصی،مزد ثابت مندرج در ماده 36 قانون کار است.مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل.

اگر حقوق شخصی شامل:مزد40/000/000ریال،بن کارگری6/000/000ریال،بن مسکن4/500/000ریال،حق اولاد5/310/990ریال،حق مسئولیت 20/000/000،حق تخصص10/000/000ریال باشد.
مزد ثابت این کارگر70/000/000ریال است.

با صدور آرا هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های1172،186و3328ماخذ محاسبه حق سنوات،جمع مواد 34و35(مزد و حق السعی)تلقی شد.در تاریخ 5 آبان 1399 رای 899 هیات تخصصی دیوان صادر و مجددا اعلام نمود که ماخذ محاسبه حق سنوات آخرین مزد است.پس از آن هم رای1414به تاریخ 2 شهریور 1400صادر و مجددا بحث حق السعی را مطرح نمود.

نهایتا با انتشار نسخه اصلاحی رای3328 در روزنامه رسمی کشور به تاریخ9بهمن و به استناد مواد107و109قانون دیوان عدالت اداری در مورد اجرای آرا صادره توسط دیوان عدالت اداری،ماخذ محاسبه حق سنوات آخرین مزد است.

▪️در مورد ابهام چهارم:

با توجه به اینکه حق سنوات باید بر اساس آخرین مزد پرداخت شود،در صورت عدم پرداخت حق سنوات تا پایان سال1400 و اینکه کارگر حتی 1 روز در سال 1401مشغول به کار شود،ماخذ محاسبه حق سنوات مزد سال1401است.

محسن کی منش